Tur’daki Ateş Hallac-I Mansur’un Hayatı ve Düşünceleri

Ey miskin Hallâc’ı kendi kuşatma halkalarında daraltıp sı­kan benlikler, dökülün varlığımdan, çekip gidin yanımdan, uzakla­şın benden! Siz Hallâc’ı hep istediğiniz şekle ve renge soktu­nuz. Ben şimdi bu hayretyapraklarında kendinizi sarıp sarmaladı­ğınız perdeleri yırtıyorum; sizi perdesiz bir halde, olduğunuz gibi gösteriyorum. Ve Hallâc’ın, sizin kıvrım kıvrım perdelerinizin içinden, olduğu gibi çıkmasına; dostları­nın sandık­ları gibi tümüyle ayıp ve noksandan arın­mış biri olma­dığı gibi, düşmanlarının söyledikleri gibi bütün sermayesinin de kirlilik ve rezillikten ibaret olmadığını göster­mesine izin veriyo­rum. Elbette gelecek nesillerin eline geçmesi durumunda, bu yaprakları nasıl bir hayret ve şaşkınlıkla değerlendirecekle­rini de merak ediyorum. Acaba aralarından inanmayarak bunları reddedecek ve hikâye anlatıcı­larının rivayet­leri türünden sayacak kimseler çıkacak mı?